Sosyal medya küçük işletmenin vitrini oldu. Vitrini her gün yenileyecek vakti olan çok az.

Bir restoranın sahibi sabah malzemeyi karşılar, öğlen servisi yönetir, akşam hesabı kapatır. Bir butik sahibi hem satıcı, hem depocu, hem muhasebecidir. İkisinin de müşterisi onları önce Instagram’da görür. Hesap üç hafta sessiz kaldığında müşteri “kapanmışlar mı?” diye sorar.

Ajanslar aynı sorunu çarpılmış hâliyle yaşar. On müşterinin her birine her hafta aynı özeni göstermek, ekibin vaktinin büyük kısmını yaratıcı işe değil tekrara harcatır.

Moisca’yı bu iki ihtiyaç için kurduk. İşletme sahibi kendi işini yaparken sosyal medyası düzenli ve markasına yakışır biçimde yürüsün; ajans her müşterisine daha az elle işle aynı özeni göstersin.

Yapay zekâyı bunun için kullanıyoruz: üretimin hızını ve tutarlılığını makineye, markaya ve müşteriye ait kararları insana bırakıyoruz. Hiçbir gönderi bir insan “Onayla” demeden yayına çıkmaz. Bu, sonradan eklenmiş bir güvenlik ayarı değil; ürünün omurgası.